Home

Wat heb ik het hier naar mijn zin zeg. Al weer heb ik een geweldig weekje gehad.

Voor deze maand hebben we een druk programma. Omdat ik graag alles gezien wil hebben voor dat ik straks weer terug ben in Nederland staat onze planning vol met leuke dingen. Deze week is dus ook erg druk geweest. Ik zal maar voor aan beginnen. Maandag zijn we met de kinderen van 6 t/m 8 jaar bij ons thuis een film gaan kijken. We maakten er een leuk avondje van met hotdogs en de film “Up” De kinderen vinden het sowieso al geweldig als ze mee mogen naar huis en ze hebben het super naar hun zin gehad. Poeh.. wat heb ik veel brieven en tekeningen gekregen zeg. Geweldig gevoel geeft dat natuurlijk. Op Dinsdag zijn we naar een “black school” geweest. Om het wat duidelijk te maken je hebt hier 3 verschillende scholen: black, indian/colour en white scholen. Ik denk dat dit al het een en ander zegt maar dit heeft dus vooral met geld te maken en uit eindelijk natuurlijk ook prestatie.

Het begon mij het verwelkomen van de nieuwen vrijwilligers. Ik was weer erg nieuwsgierig naar ze. Maar ze blijken allemaal erg gezellig te zijn. Het was deze week allemaal een beetje aftasten en kijken hoe alles liep. We zijn nu met zijn 6e een grote groep dus, en ook op Agape blijven veranderingen plaats vinden. We hebben deze week een uitgebreid programma gemaakt van wat we allemaal gaan doen deze maand. Ik kan je vertellen we zijn een hoop van plan. Het leuke aan deze week vond ik vooral het contact met de ouderen. Ik merk dat dit steeds beter word en dat we nu ook echt een band met deze meiden op aan het bouwen zijn. Als ik hier naar kijk baal ik echt dat ik nu nog maar een klein maandje heb. Weer een extra reden natuurlijk om deze maand zo veel mogelijk te gaan ondernemen. Ook hebben we deze week wat minder leuke dingen mee gemaakt. Er is een redelijke ruzie ontstaan tussen Yookie en zijn familie (de mensen die bij ons in huis wonen) en de mensen van Agape en wij.

Ik hoop dat mijn titel al wat zegt over deze week. Want het was me er eentje. Ons mam kwam samen met Doortje op woensdag naar Agape. Dit begon al met het uitkiezen van een verkeerd dagje. Het regende waardoor weinig konden doen waardoor het eindelijk best saai was. Toen heeft Dave ons nog even een waterval laten zien en ben ik met hun mee gegaan naar Durban. Het was erg fijn om bij hun te zijn en gewoon gezellig te kletsen en ze weer te zien. Ik had een geweldige tijd met ons mam en Doortje. We zijn weer naar hluhluwe geweest en hebben weer veel gezien. Het was heerlijk om bij ze te zijn. Wel ging er behoorlijk wat mis thuis en heb ik daarom besloten niet meer mee te gaan naar Kaapstad. Na het afscheid met Doortje en Mama ben ik naar huis gegaan. Op het begin wat moeilijk want de rest was al naar Kaapstad en ik wist niet hoe het zou lopen met alleen Kate. Maar alles ging toen beter als verwacht. We hebben samen het hele weekend vol gepland met leuke dingen.

Wat een weekje al weer zeg. We hadden het ontzettend druk maar leuk was het ook zeker.

Wat een weekje weer. Om te beginnen bij zondag. Het was mooi weer en omdat ik vroeg op was zijn we met Sarah (de vrouw die bij ons woont) mee naar de kerk gegaan. Heel leuk om te zien. Het was super groot en zo anders als in Nederland. Ik kon gewoon bijna zeggen dat het gezellig was in de kerk. We zijn die dag ook nog lekker gaan zwemmen en hebben veel na gedacht over Maandag want dan zouden de nieuwe vrijwilligers komen. Ik was heel erg nieuwsgierig naar hoe ze zouden zijn. Toen we die maandag aan kwamen waren we precies op tijd. Robin en Annelie kwamen meteen uit de Gate gelopen. Na het kennis maken meteen heel veel gekletst. Het rare alleen was dat Kate (De Engelse vrouw van 62 jaar oud) was nergens. We hadden ook geen vluchtgegevens dus hoe vervelend het ook was we wisten niet wanneer en waar ze zou komen. We zijn toen met Robin en Annelie nog wat kinderen op gaan halen van school en toen naar huis gegaan. Wilma (van Be More) zou op Kate blijven wachten.

Wat heb ik eigenlijk veel te vertellen over deze week. Ik hoop dat ik het op een juiste manier naar jullie over kan weten te brengen zonder langdradig of zo te worden.
Deze week waren het maar 2 dagen op Agape. Heel normaal lekker rustig en alles verliep vlekkeloos dus laten we maar meteen naar Kaapstad gaan.

Dinsdag hebben we eigenlijk niet echt iets speciaals gedaan. We hebben de oudere kinderen mee naar ons huis genomen om te zwemmen. Het waren er dit keer wat mee,r omdat al de kinderen terug aan het komen waren van hun familie, omdat de school weer begon. Het was wel gezellig, maar ook erg druk. Woensdag hadden we een vrijwilligersdagje. Dit wil zeggen dat we met alle vrijwilligers van alle andere projecten naar de projecten toe gaan om daar een kijkje te nemen. Het was erg leuk omdat we dus de andere vrijwilligers ook leerden kennen. Ook de projecten waren erg interessant, maar toch ben ik blij dat ik voor deze gekozen heb. Ik had geen enkel ander project liever willen doen. We zijn ondertussen ook langs “The Tree” geweest. Dit is een boom waar vrouwen bij een komen. Hier krijgen ze informatie over HIV/aids. Dit was wel echt heel erg mooi om te zien.

Poeh.. wat was het afscheid nemen moeilijk. Ik kreeg er een verschrikkelijk gevoel bij.
Maar eenmaal door de gate werd dat gevoel al steeds minder.
De reis ging goed. Vooral de eerste vlucht sliep ik bijna de hele tijd. Het minst fijne van de totale reis vond ik met de taxi van het vliegveld naar ons vrijwilligers huis. De man reed ontzettend lomp en hard en ik was de bergen niet gewend, dus werd ik al gauw behoorlijk ziek. Toen Floor en ik hem probeerde duidelijk te maken dat ik ziek werd, begreep hij ons niet helemaal. Hij ging juist alleen maar harder rijden, waardoor ik alleen maar misselijker werd. Maar goed, ik heb het gered.
Eenmaal aangekomen stond Julia al op ons te wachten. Het was leuk om haar weer te zien. Ze kwam wel meteen met de leuke mededeling dat er in ons huis momenteel geen water was en de elektriciteit het niet deed. Hartstikke fijn! Nu konden we niet douchen na z’n langen reis en eten koken ging ook niet.

Na het treffen van heel wat voorbereidingen is het dan bijna zo ver.
Nog een paar weekjes en dan stap ik samen met Floor het vliegtuig in:
Op naar een grote uitdaging.
Ik heb er heel erg veel zin in. Maar als ik er over na ga denken hoe snel het dichter bij komt, vind ik het toch ook wel erg spannend.
Er heeft veel tijd in gezeten maar waarschijnlijk is het dit dubbel en dwars waard.
12 december hebben wij nog een sponsor feest georganiseerd.
Dit is bedoelt om geld op te halen voor het weeshuis Agape.
Ik ben erg benieuwd hoe deze dag gaat verlopen, ook hier heb ik ontzettend veel zin in!

Ik zal hier regelmatig berichten op plaatsen vanuit Durban.
Dus als je het leuk vindt, kun je hier al mijn avonturen en ervaringen lezen.

Liefs,

Lin